Yazar

Narin TENEKECİ

Küçük Bir Çocuğun Haykırışı…

Korkuyorum hayat, bir gün büyüdüğümde tüm çirkinlikleri görüp senden nefret ederim diye. Korkuyorum ey hayat! Büyüdüğüm de bana çocukluğumun masumluğunu, saflığını, duruluğunu, temizliğini aratırsın diye.   Bana söz verebilir misin her şey güzel olacak diye, veremezsin biliyorum, çünkü sende kendinden emin değilsin.   Ey hayat! Ben büyümeye çalışırken, benim şekerlerimi, balonlarımı, oyuncaklarımı elimden almazsın değil mi? Ben çocukluğumu çocuk gibi yaşamak istiyorum, masumluğumu yaşamak istiyorum.   Çok değil isteklerim, ben elma şekerimdeki kırmızıyı, balonumdaki maviyi, oyuncaklarımdaki gökkuşağı renkleri istiyorum, o renklerle büyümek istiyorum, bana bunları çok görme olur mu?   İmkânsız olduğunu bildiğim halde, çok isterdim savaşın, kapkaçın, organ mafyalarının, sapıkların, hırsızların olmadığı mutlu bir dünyada yaşamayı, oyuncaklar ülkesinde, renkli bir dünyada büyümeyi, inan çok isterdim.   Bir daha ömrümce yaşayamayacağım çocukluğumu doya doya yaşamak isterim. Ey hayat seninle pazarlık etmeği de çok isterim, ben hayatı üç buçuk değil dört dörtlük yaşamak isterim.   Keşke pırıl pırıl gözlerimde görsen mutluluğumu, o küçücük masum dünyamı. Görebilseydin inan dokunmak istemezdin tozpembe dünyama. Ama göremezsin çünkü sen çocuk değilsin, çünkü sen çocukluğun ne demek olduğunu bilemezsin.   Ben kocaman denizlerdeki balıklara ulaşamam, onları göremem ama benim küçük akvaryumum inan okyanuslara bedel.    Ey hayat, ey insanoğlu! Bayram şekeri topladığımda, okula gittiğimde, kapıda arkadaşlarımla top oynadığımda duygularıma dokunma, kalemime, defterime, masal kitaplarıma dokunma, çocukluğuma dokunma, bırak küçücük dünyamda hayallerimle yaşayayım.     Hayatın yüreğime bırakacağı kötülüklerle değil, benim hayata bırakacağım çocuk yüreğimdeki güzelliklerle yaşamak istiyorum. Benim ömrüm kelebek kadar kısa olmasın, kozadan çıkan ipek gibi işlenip kıymetli bir kumaşa dönüşeyim.   Ey hayat sana sesleniyorum duy artık sesimi “Ben minicik dünyamda mutlu büyümek istiyorum, ben ölmek değil yaşamak istiyorum”.     Büyüdüğüm zaman, ilerideki yaşantımda, hep bunu söylemek isterim.   BEN HAYATIN HİÇBİR ZORLUĞUNU YAŞAMADAN ÇOK GÜZEL BİR ÇOCUKLUK GEÇİRDİM VE ŞİMDİ ÇOK MUTLUYUM.   Kısacası hayat ! …...Ben sana hep teşekkür etmek isterim.   narintenekeci@hotmail.com