Mallarımız arttı, keyfimiz azaldı. Daha büyük evlerde ama daha küçük ailelerle yaşıyoruz. Konforumuz arttı ama zamanımız daraldı. Para kazanmayı öğrendik ama yuva kurmayı beceremedik. Çok para harcıyoruz ama az gülüyoruz. Varlığımızı arttırdık ama değerimizi yitirdik. Az kitap okuyor, çok televizyon izliyoruz. Akşam geç yatıyor, sabah yorgun kalkıyoruz. Uzmanlıklar arttı ama sorunlar çoğaldı. İlaçlar çoğaldı ama hastalıklar arttı. Çok konuşuyor ama az gönül verip bol yalan söylüyoruz. Tanıdıklar arttı ama dostlar eksildi. Acele etmeyi öğrendik ama sabırlı olmayı asla. Atomu parçaladık, ön yargılarımızı yıkamadık. Uzaya ulaştık ama kendi içi derinliklerimizden habersiziz. Aya kadar gidip dönmeyi biliyoruz ama komşumuza uğramak için üst kata çıkamıyoruz. Daha çok plan yapıyor ama daha az sonuç alıyoruz. Hayata yıllar eklemişiz ama yıllara hayat katamamışız. Farkında mıyız? Ömür nasıl da gidiyor.
Bu degerli abimin allah ufkunu acsin.tesekkurler